Nieuws
Wandelen op heet asfalt kan 'asfaltbrand' veroorzaken
Wie lang wandelt op heet asfalt, riskeert een felle rode uitslag op de benen. Door de stralingswarmte raken de benen oververhit, cellen sterven af en zetten bloedvaten uit.
Wat gebeurt er precies in de benen van de wandelaars? "De hitte van het hete asfalt blijft afstralen op hun huid, die niet kan afkoelen en gaat overreageren", verklaart huidarts Thomas Maselis, woordvoerder van de Belgische dermatologen. "We zien het deze dagen heel vaak. Eigenlijk kan je het vergelijken met de fase net voor brandwonden, maar dan enkel door hitte, niet door UV-licht."
De rode uitslag op benen en voeten is minder onschuldig dan het lijkt. "Omdat de huid dicht bij het asfalt oververhit blijft, gaan de bloedvaten erin te fel openstaan. Daardoor worden de benen rood, dikker en voelen ze warm en pijnlijk aan. Er is zelfs sprake van ontstekingen, huidbeschadiging, en sommige cellen sterven ook af", zegt Maselis. "Na een week tot 10 dagen zijn de meeste symptomen verdwenen. Als dat niet zo is, ga je best naar de dokter want dan is er meer aan de hand", aldus de huidarts.
Volgens huidarts Maselis is voorkomen beter dan genezen. Daarom draag je best een luchtige lange broek, liefst een witte. Die voorkomt dat de warmte van het asfalt rechtstreeks op je huid straalt. Loop bij voorkeur in de schaduw, op het gras of op onverharde aarden wegen. Wandel op hete dagen zoals nu ook enkel in de ochtend of avond, niet op het warmste van de dag. Je benen fysiek verkoelen met gels of ijs kan ook helpen. Neem pauzes in de schaduw en leg je benen dan omhoog.
De asfaltwerker heeft door de aard van zijn werk kans op gezondheidsschade en ongevallen door bijvoorbeeld een aanrijding. Hij wordt blootgesteld aan trillingen, geluid, gevaarlijke stoffen, temperatuurschommelingen, enz. Om het gevaar op gezondheidsschade zoveel als mogelijk te beperken of te voorkomen heeft Eurobitume, de vereniging van Europese producenten van Bitumen, een aantal richtlijnen opgesteld voor de volledige levenscyclus van asfalt, van de productie tot het gebruik.
De Europese Bitumen Vereniging Eurobitume vertegenwoordigt de Europese producenten van bitumen. Haar missie is het promoten van het efficiënt, doeltreffend en veilig gebruik van bitumen in de wegenbouw, in industriële toepassingen en in bouwactiviteiten. Bitumen is het hoofdbestanddeel van asfalt en dit is op de 5,5 miljoen km van Europese wegen het meest gebruikte wegoppervlak. Bitumen heeft uitstekende waterbestendige kwaliteiten en kent ook tal van huishoudelijke en industriële toepassingen, gaande van emulsieverven tot geluidisolatie en dakbedekking.
In hoofde van haar missie heeft Eurobitume een aantal codes van goede praktijk opgesteld voor alle betrokkenen bij de levering en het gebruik van bitumineuze producten. De goede praktijken hebben de bedoeling om de betrokkenen bewust te maken van de risico’s en hun aandacht te verhogen voor de veiligheidskwesties om zo het aantal incidenten en ongevallen te verminderen en liefst te vermijden.
Asfalt wordt veel gebruikt in de wegenbouw. De belangrijkste risico’s voor de asfaltwerkers zijn:
De hete asfalt voor de wegverharding bevat giftige bestanddelen. De asfaltwerker kan de vrijgekomen rook, dampen en gassen inademen. In de buurt van de machines die de asfaltlaag aanbrengen, kunnen de werkers blootgesteld worden aan kankerverwekkende uitlaatgassen. Dit effect werkt nog versterkend in overkapte omgevingen, zoals tunnels.
Bij het frezen en breken van asfalt komt kwartsstof vrij. Kwartsstof kan leiden tot irritatie van de longen, longaandoeningen en kanker.
Het asfalt wordt warm en vaak onder druk aangeleverd. Dit zorgt bovendien voor een verhoogd risico op brandwonden.
Met richtlijn 2019/130/EU worden grenswaarden bepaald voor uitlaatgassen van dieselmotoren en ook voor mengsels van polycyclische aromatische koolwaterstoffen.
Blootstelling aan trillingen komt vaak voor bij het gebruik van voertuigen. Lichaamstrillingen blijven echter niet beperkt tot werknemers die hun werk zittend uitvoeren, maar komen ook voor tijdens staande activiteiten, zoals tijdens het werken met machines, zoals de asfaltspreidmachine en de trilwals. De blootstelling aan trillingen kan op langere termijn leiden tot allerlei beroepsziekten, zoals rugklachten.
Gehoorschade kan optreden vanaf 80 dB(A). Bij bepaalde werkzaamheden, zoals frezen, breken en zagen, zijn geluidsniveaus mogelijk van 100 dB(A) en meer. Het is dus aangewezen dat de asfaltwerker gehoorbescherming draagt. Ook het voorbijgaand verkeer kan een bron zijn van lawaai.
Een te warme of een te koude omgeving kan de gezondheid van de asfaltwerker schaden. Ook schommelingen in de temperatuur kunnen een effect hebben op de gezondheid en dus leiden tot gezondheidsklachten.
Bij wegwerkzaamheden is er een risico op aanrijdingen. Het risico kan worden verkleind door een goed zichtbare verkeerssignalisatie. Ook de werknemers zelf dragen fluorescerende kledij van de hoogste categorie.
Bij asfaltwerkzaamheden worden vele machines gebruikt. De werknemers moeten opletten dat ze niet door deze machines worden gegrepen. Sommige zijn uitgerust met een geluidssignaal bij het achteruitrijden.
Veiligheidsnieuws is hét vakblad voor preventieadviseurs. Het bevat artikels, praktijkcases, nieuwe trends, onderzoeken … Het verschijnt 4 maal per jaar (72 pagina's) in maart, juni, september en december met een oplage van meer dan 8.000 exemplaren (6.500 print en 1.500 digitaal).
